Χωρικός Χωρίς σχόλια

Ποδήλατο και βουνά της Κρήτης…

Χωρικός Χωρίς σχόλια

Διάσελο…

Το σχετικό ομαλό κομμάτι που ενώνει δυο κορυφές, ο αυχένας του βουνού. Kατά τα παλαιότερα χρόνια οι χωρικοί σταματούσαν εκεί για να σελώσουν τα άλογα . Η λέξη χρησιμοποιείται ακόμα σε κάποια χωριά της Αρκαδίας.

Είναι κάτι τέτοιες βόλτες, που ανατρέπουν τα θέλω και τα πιστεύω της ζωής!!

Αστερούσια όρη…  26/11/2017

Χωρικός Χωρίς σχόλια

Φωτογραφική ανάμνηση…

Χωρικός Χωρίς σχόλια

«Καθαρή έξοδος» με πρόγραμμα μεταμνημονιακής παρακολούθησης… χμμ !!

 

 

3,5%…

Τόσο πρέπει να είναι το πρωτογενές πλεόνασμα, για να αποφύγουμε τυχόν νέα μέτρα ή να μην έρθουν νωρίτερα, μέτρα τα οποία έχουν ψηφιστεί για τα επόμενα χρόνια..

Με την υφιστάμενη πορεία που έχει πάρει η ανάπτυξη στην χώρα μας, αν στο τέλος του έτους δεν γίνει ένα μεγάλο  «λογιστικό νοικοκύρεμα», το παραπάνω νούμερο θα αποτελεί ένα όνειρο θερινής νυκτός..

4-mnimonio

Τα νούμερα είναι απλά και οι υπολογισμοί τους ακόμη πιο απλούστεροι.

Δεν γίνεται να δανείζεσαι από τις αγορές με επιτόκια 3% ή 2,5% και να παράγεις εγχώριο πλούτο 2%. Αυτό σημαίνει αυτόματα ότι στο τέλος του έτους θα είσαι πίσω στα νούμερα και θα δημιουργείς ξανά νέο χρέος..

Επίσης, ο βασικός κανόνας της αγοράς, ότι η ανάπτυξη δεν έρχεται με φόρους, αλλά με την δημιουργία θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, επαληθεύτηκε με τεράστια επιτυχία τον τελευταίο χρόνο.

Η δημιουργική λογιστική δεν θα είναι για αρκετό καιρό ακόμα δημιουργική..

Η χρήση βραχυπρόθεσμου δανεισμού (repos με αρκετά υψηλά επιτόκια) και μάλιστα η κατακόρυφη αύξηση του για την ανακύκλωση εσωτερικού χρέους , αλλά και η μετάθεση πληρωμών τόκων πάνω από 1 δις ευρώ από το 2018 στο 2019, σίγουρα δεν συνηγορούν για την δημιουργία καθαρής εξόδου από το πρόγραμμα.

Ήδη τον μήνα Μάιο, έπρεπε να ήμασταν μια ανάσα από το τέλος και της 4ης αξιολόγησης, με τα προαπαιτούμενα αυτής να έχουν ολοκληρωθεί.

Αντ’ αυτού, όλα έχουν μείνει πίσω και το πιθανότερο σενάριο είναι να δούμε ένα 4ο μνημόνιο να έρχεται στην επικαιρότητα, το οποίο δεν θα λέγεται «συμφωνία» όπως λεγόταν το 3ο, αλλά θα λέγεται «πρόγραμμα μεταμνημονιακής παρακολούθησης».

Η χώρα χρειάζεται εντελώς διαφορετική στρατηγική για να σταθεί στα πόδια της. Στρατηγική που θα βασίζεται στην επιχειρηματικότητα και στην δημιουργία πραγματικού νεόφερτου δημόσιου και ιδιωτικού εισοδήματος και όχι ανακύκλωση του παλιού, το οποίο μειώνεται συνεχώς μέσω της αφαίμαξης από την υπερφορολόγηση, για την πληρωμή του δημοσίου χρέους…

Από προγράμματα χορτάσαμε όλα αυτά τα χρόνια.

Τίποτα δεν άλλαξε όμως στο ενδιάμεσο.

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν..

Ο χρόνος που μένει έως τις εκλογές θα κρύβει εκπλήξεις.

Υπομονή..

Y.Γ

Να υποθέσω ότι δεν υπάρχει κάποια ανταλλαγή στα σκαριά…  π.χ την ονομασία στο σκοπιανό για την αναβολή κάποιων μέτρων….

 

Χωρικός Χωρίς σχόλια

Κοτζαμπάσηδες πολιτικοί ή πολιτικές μαριονέτες της «αλληλέγγυας» Ευρώπης;

To άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά τον ( Σεπτέμβριο του 2015 ).

Βλέποντας για άλλη μια φορά τον «Παπαφλέσσα» και με αφορμή μια σκηνή με τους κοτζαμπάσηδες, μου ήρθε στη μνήμη ένα άρθρο για τους υποτακτικούς κοτζαμπάσηδες που κυβερνούσαν τότε την Ελλάδα.  Υποταγμένη στον εθισμό της εξουσίας που τους παρείχαν οι ξένοι κατακτητές, το κύριο μέλημα αυτών των ανθρώπων ήταν ο υπνωτισμός των Ελλήνων πατριωτών, έτσι ώστε να τους έχουν στον πλήρη έλεγχο τους, παρέχοντας στον ξένο κατακτητή την αναβολή του ξεσηκωμού..

Η παρακάτω φωτογραφία στάθηκε η αφορμή για την αναδημοσίευση του… 

Στην επανάσταση του ΄21 σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι κοτζαμπάσηδες.

Κοτζαμπάσηδες ήταν η οικονομική ολιγαρχία της εποχής της επανάστασης του ΄21, που βρισκόταν σε άριστη συνεργασία με τον κατακτητή και μοιράζονταν μαζί του την τοπική εξουσία και διοίκηση. Έπαιζαν τον ρόλο του εγχώριου εντεταλμένου, ο οποίος λειτουργούσε πάντοτε για το συμφέρον του κατακτητή και φυσικά για το δικό τους συμφέρον.

Εξ ‘ου και ο τίτλος που είχαν οικειοποιηθεί και αποδεχθεί, που στα τούρκικα είναι ο κοινοτάρχης και γενικότερα ο αυταρχικός προύχοντας του τόπου.

Την προσκυνημένη αυτή τάξη, τότε την αποκαλούσαν «χριστιανούς τούρκους», και η συμπεριφορά τους ήταν η ίδια με τον τούρκων αγάδων. Φορούσαν τούρκικες γούνες, είχαν φίλους τούρκους και πάντοτε τους συνόδευαν ένοπλοι μισθοφόροι, για την επιβολή της τάξης.

Το σημαντικότερο όμως όλων, ήταν ότι δεν τους απασχολούσε η ανεξαρτησία της Ελλάδας και κατά βάθος προσπαθούσαν να αποδυναμώσουν τους καπεταναίους, διότι σε περίπτωση ελευθέρωσης της Ελλάδας, αυτόματα θα χάνονταν όλα τα προνόμια που είχαν αποκτήσει κατά τη διάρκεια της τουρκικής κυριαρχίας.

Υποχρεώθηκαν όμως, με την επανάσταση του ΄21 να ακολουθήσουν τον ξεσηκωμό, ελπίζοντας ότι θα αντικαταστήσουν σε όλα τους τούρκους και θα διατηρήσουν τα προνόμια και τα αξιώματα τους και μετά, με την ψευδαίσθηση ότι οι Έλληνες που βρίσκονταν σε κατάσταση δουλείας μέχρι τότε, θα εξακολουθούσαν να ήταν σκλάβοι Ελλήνων και όχι τούρκων.

Περιγράφοντας με σαρκασμό ιστορικός της εποχής, «Όταν οι κοτζαμπάσηδες μιλάνε για ελευθερίες δεν είναι για να καλυτερέψει η θέση του λαού, αλλά για να μπουν οι ίδιοι στη θέση των τούρκων».

Μήπως όλα τα παραπάνω σας θυμίζουν κάτι από την σημερινή πολιτική σκηνή;

Μας έχουν βάλει σε μια διαδικασία επιλογής προσώπων, τα οποία σαν σύγχρονοι κοτζαμπάσηδες λειτουργούν παίζοντας των ρόλο των εγχώριων εντολοδόχων των Ευρωπαίων και το μόνο που κάνουν είναι να εφαρμόζουν όλα αυτά τα απάνθρωπα μέτρα, χωρίς να ενδιαφέρει κανέναν η ποιότητα ζωής και η αξιοπρέπεια των Ελλήνων.

Δεν έχει καμία πλέον σημασία, αν στην κυβέρνηση έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΔ ή και οι δύο μαζί. Οι πολιτικοί κοτζαμπάσηδες του τόπου μας, θα πράξουν ακριβώς με τα ίδια κερδοσκοπικά κριτήρια λειτουργώντας εις βάρος του λαού, όπως έγινε και στην περίπτωση του δημοψηφίσματος.

Γι αυτό δεν πρέπει να μασάμε ότι μας σερβίρουν και κυρίως να παραμείνουμε ενωμένοι σαν λαός, χωρίς να διχαζόμαστε πολιτικά σε ανούσιες αντιπαραθέσεις του στυλ, ευρωλάγνοι ή δραχμιστές, μένουμε Ευρώπη ή φεύγουμε Ευρώπη και όλες αυτές τις μπούρδες που ακούμε τελευταία. Γιατί στην τελική, ο λαός είναι πάντα αυτός που στο τέλος δίνει την λύση και πάντα μέσα από τον λαό γεννιούνται και ξεπετάγονται οι νέοι ηγέτες.

Αυτό και μόνο αυτό πρέπει να έχουμε όλοι στο μυαλό μας, υπενθυμίζοντας συγχρόνως σε όλους αυτούς τους κοτζαμπάσηδες, που δήθεν ενδιαφέρονται για τον λαουτζίκο, ότι στο τέλος της επανάστασης, η ιστορία δεν είχε καλό τέλος για τους περισσοτέρους από αυτούς.

Γιατί, όπως μας έχει διδάξει η ιστορία, οι λαοί για λίγο μπορεί να φοβηθούν, αλλά ποτέ δεν ξεχνούν…

Υ.Γ :

Πολλές φορές μελετώντας την ιστορία του τόπου μας, βλέπουμε να παίζεται το ίδιο έργο, με διαφορετικούς ηθοποιούς.

Το μόνο που δεν αλλάζει, είναι ότι στο τέλος έρχεται ο Κολοκοτρώνης!!!!